کد خبر:
    ۲۲۷۰۰۱تاریخ انتشار :
    ۱۲:۴۴:۴۳ – شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷

    تعارف که نداریم. ما معمولاً چیزهایی را که همسرمان از ما دریغ کرده است به‌خوبی به یاد می‌‌آوریم اما آیا تا به حال فکر کرده‌اید همسرمان چه چیزهایی به ما داده است و ما به خاطرش قدردانی نکرده‌ایم؟ می‌گویید وظیفه‌اش بوده است؟

    www.dustaan.com از همسر خود تشکر کنید!

    حتماً می‌گویید «زنم است و وظیفه‌اش است که خانه را مرتب کند.»؛ «شوهرم است و وظیفه‌اش است که خرجی خانه را بدهد» یا «تولدم بوده و وظیفه‌‌اش بوده برایم کادو بخرد».

    حتی اگر همه‌ی چیزهایی که شما می‌‌گویید درست باشد، که درست نیست، باز هم قدرشناسی رابطه‌ی شما با همسرتان را بهتر می‌‌کند، سلامت روان خودتان را بالا می‌‌برد و اصلاً نگاه‌تان به زندگی اجتماعی را عوض می‌‌کند. می‌‌ارزد که تکنیک‌هایش را یاد بگیرید نه؟

    «یک تشکر خشک‌وخالی به چه دردی می‌خورد.»، «تشکر که برای تشکر شونده نشد نان»، «هرکس باید وظیفه خودش را انجام دهد و نباید از دیگران توقع قدر دانی داشته باشد»، این جمله‌های غلط متأسفانه آن‌قدر فراگیرند که خیلی از ما باورشان کرده‌ایم. اما روان‌شناس‌ها می‌گویند قدرشناسی لااقل روی این چهار چیز تأثیر می‌گذارد:

    رابطه با همسرتان را مثبت می‌کند

    کسانی بیشتر از بودن با شما لذت می برند که بدانند شما علاوه بر این‌که بدی‌های‌شان را می‌شمارید، لطف‌های‌شان را هم همیشه به یاد دارید. حالا این آدم چه پدرتان باشد، چه مادرتان، چه همسرتان، چه کارفرمایتان، چه استاد دانشگاه‌تان، چه همکارتان‌‌‌‌ و چه دوست‌تان، از آدم قدر‌شناس بیشتر خوشش می‌‌آید.

    به همین خاطر است که روان‌شناس‌ها می‌‌گویند قدرشناسی روابط ما با دیگران را مثبت می‌‌کند، به‌خصوص وقتی این فرد همسرتان باشد یعنی کسی که می‌‌خواهید یک عمر با او زندگی کنید. اصلاً بخش زیادی از رضایت زندگی به همین رابطه‌‌ی مثبت برمی‌‌گردد.

    رضایت از زندگی را بالا می‌برد

    آدم‌های قدرشناس‌تر آدم‌های راضی‌تری هستند، از زندگی خود بیشتر لذت می برند و خوبی‌های همسر را بیشتر می‌‌بینند و درک می‌‌کنند. ایــن رضایت از زندگی خودش کم چیزی نیست. اصلاً یک جـــورهایی رضایت از زندگــی خود خوشـــبختی است.

    افسردگی را کم می‌کند

    قدرشناسی افسردگی را کم می‌کند. می‌دانید چرا؟

    راستش را بخواهید افسردگی از یک نوع خودخواهی خیلی عمیق اما خیلی پنهان سرچشمه می‌گیرد. تا وقتی که ما در مقام گیرنده‌ی مطلق باشیم و توقع داشته باشیم همه چیز و از جمله محبت را دودستی به ما تقدیم کنند، معلوم است که افسرده می‌شویم. چون که ذاتاً دنیا این جور جایی نیست که مفتی مفتی و بدون تعامل تو را به چیزی برساند. آدم‌های قدرشناس به این دلیل افسرده نمی‌شوند که این حس قدردانی با آن حس پنهان خودخواهی مقابله می‌کند.

    خشم و حسادت را کمرنگ می‌کند

    هم خشم و هم حسادت یک ج ورهایی از ناکامی سرچشمه می‌گیرد. خشم به این خاطر شکل می‌گیرد که ما برای رسیدن به هدف‌مان با مانع روبه‌رو شده‌ایم و حسادت هم به این خاطر که ما دلمان می‌خواسته است در جایگاه یک نفر دیگر باشیم اما الان نیستیم. اما حس قدردانی به معنای حرضایت لااقل از جنبه‌های مثبت وضعیت فعلی است. یعنی دقیقاً برخلاف حس‌هایی که به خشم و حسادت دامن می‌زند.

     

    پربیننده ترین مطالب روز


    ‘ ); w.anetworkParams[ ad.id ] = ad; d.write( ‘

    https://www.dustaan.com/?p=227001

    به اشتراگ بگذارید!

    گوگل پلاس
    فیسبوکــ
    کلوب
    فیسنما
    وطن لینک

    برچسب ها

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت جینگسرا محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
قدرت گرفته از : بک لینکس