جغرافی




۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

بولونیا شهری که گویی از دل تاریخ جا مانده، یکی از شهرهای دارای بیشترین بافت تاریخی است.

مقاله‌های مرتبط:

دو روز آخر اقامتم در زوریخ بود. وقتم خالی شده بود و دیدار دوستان در بولونیای ایتالیا و البته دیدن بولونیای ایتالیا به همراه دوستان وسوسه‌کننده می‌نمود. از زوریخ به بولونیا هیچ حرکت مستقیمی وجود نداشت و می‌بایست به شاهراه ارتباطی شمال ایتالیا (میلان) می‌رفتم و از آنجا بولونیا را نشان می‌کردم.

از ترمینال زوریخ (Sihlquai) بلیط رفت و برگشت زوریخ به میلان، به قیمت ۳۵-۴۰ یورو را گرفتم. ترمینالی که از آن سخن می‌گویم، در حد پارکینگی بود که حدود ده-دوازده اتوبوس در آنجا می‌گرفت و این ترمینال اتوبوس‌رانی بزرگ‌ترین شهر کشور سوئیس بود.

اتوبوس در حد ولووهایی بود که در جاده‌های ایران دیده می‌شوند، با این تفاوت که فاصله‌ی میان ردیف صندلی‌هایش کمی کم‌تر بود و در کل خیلی راحت به نظر نمی‌رسید. روی بلیطم شماره‌ای حک نشده بود و راننده گفت هر جا که خواستی می‌توانی بنشینی. در کل پانزده نفری بیشتر در اتوبوس نبودند. من هم دو صندلی ۱ و ۲ را اختیار کردم تا بتوانم حسابی مسیر را زیر نظر داشته باشم.

مسیر مستقیمی از زوریخ به بولونیا وجود ندارد؛ باید به میلان رفت و از آنجا راهی بولونیا شد

اتوبوس به راه افتاد و من آن شهر زیبای پاکِ منظم را که زمانی مرکز مالیات‌گیری و گمرک خطه‌ی امپراتوری روم باستان بود، به مقصد قلب امپراتوری (ایتالیا) ترک کردم. اتوبوس از کنار رودخانه‌ی لیمات و سپس از کنار دریاچه گذشت و به سمت کوه‌های آلپ در جهت جنوب حرکت کرد. شهر زوریخ، مهم‌ترین شهر شمالی سوئیس است و میلان همین نقش را برای ایتالیا دارد. بنابراین در آن روز عرض کشور سوئیس را از شمال به جنوب طی کردم تا به ایتالیا برسم.

مسیر زوریخ-میلان روی نقشه

کشورِ رفاه و آرامش به راستی و به تنهایی نماد قاره‌ی سبز را یدک می‌کشید. تمام مسیر تا چشم کار می‌کرد سبز و پر از دریاچه‌های کوچک و بزرگ بود. راه به راه از تونل‌های کوتاه و بلندی که در دل کوه‌های آلپ کنده بودند رد می‌شدیم. 

دانلود ویدیو

سوئیس کشور سه‌زبانه‌ای است که مناطق جنوبی‌اش ایتالیایی‌زبان است؛ بنابراین هرچه به سمت جنوب می‌رفتیم، زبان تابلوهای اتوبان بیشتر ایتالیایی می‌شد و از زبان آلمانی کاسته می‌شد و این نشان از این داشت که داریم به کشور پاستا و پیتزا نزدیک‌تر می‌شویم.

حدود سه ساعتی رفتیم؛ بالاخره اسم «میلانو»(Milano) بر تابلوها ظاهر شد. پیش از آن که به مرز سوئیس-ایتالیا برسیم، راننده ابتدا به زبان آلمانی و سپس به زبان انگلیسی گفت گذرنامه‌هایمان را آماده کنیم تا در مرز نشان دهیم.

جاده زوریخ میلان

نام میلان روی تابلوی جاده

کمی پیش از مرز ترافیک بود، اما زود باز شد و به مرز سوئیس-ایتالیا رسیدیم. بیشتر شبیه به عوارضی بود با این تفاوت که تنها یک اتاقک بزرگ در وسط راه بود که شیشه دودی داشت و درونش دیده نمی‌شد و پرچم سوئیس و ایتالیا و اتحادیه‌ی اروپا را بر سقفش نصب کرده بودند.

مرز سوئیس ایتالیا

مرز سوئیس-ایتالیا

اتوبوس قبل از مرز ایستاد و منتظر مأمور بررسی گذرنامه‌ها شدیم. حدود ده-پانزده دقیقه‌ای لب مرز بودیم و دریغ از این که یک نفر که بیاید و حداقل عوارضی بگیرد یا حداقل خوش‌آمدی بگوید! به همین راحتی مرز را رد کردیم و با تابلوی «به ایتالیا خوش آمدید» که البته به زبان ایتالیایی بود، روبه‌رو شدیم.

از مرز تا میلان حدود ۴۵ دقیقه راه بود و ترمینال میلان هم تقریبا در بخش شمالی‌اش قرار داشت و وقتی تابلوی خوش‌آمدگویی به میلان را رد کردیم، خیلی زود به ترمینالش (Lampugnano) رسیدیم. وقتی به میلان رسیدم، از کنار تابلویی که ماشین‌ها را به ورزشگاه سن‌سیرو، استادیوم باشگاه‌های آ.ث میلان و اینترمیلان، هدایت می‌کرد، گذشتم و خیلی زود ورود به ایتالیا را حس کردم. هوا دیگر داشت رو به تاریکی می‌رفت که به لامپوگنانو رسیدیم.

تنها حدود چهار ساعت از زوریخ فاصله گرفته بودم، اما فضایی که در آن قرار گرفته بودم به کلی با آن محیطی که در سوئیس تجربه کرده بودم فاصله داشت. به راستی وارد یک کشور دیگر شده بودم؛ زمین پر بود از ته‌مانده‌های سیگار، بوی ادرار فضای ترمینال را پر کرده بود، مسافران با رنگ پوست‌های مختلف روی نیمکت‌ها نشسته بودند، سالن داخل ترمینال شبیه به ترمینال جنوب خودمان فقط با مقیاس بسیار کوچک‌تر و همچنین بسیار خلوت‌تر (اصلا به ندرت کسی رد می‌شد) بود.

برنامه‌ام فشرده بود و فرصت نداشتم تا گشتی در میلان (شهری که ۱۲۰ سال پایتخت امپراتوری روم غربی بود و شهری که از آن دین مسیحیت در اروپا رسمی شد) بزنم. طبق برنامه‌ی قبلی می‌بایست خود را به راه‌آهن میلان می‌رساندم و از آنجا به بولونیا می‌رفتم. 

از دستگاه‌هایی که به ازای سکه‌ی یورو بلیط مترو می‌داد، استفاده کردم و بلیط رفت و برگشت متروی میلان را گرفتم. گیت‌ها و در کل نظام ورود و خروج و تابلوهای متروی میلان همانند متروی تهران بود.

گیت‌ها و در کل نظام ورود و خروج و تابلوهای متروی میلان همانند متروی تهران است

قطار سیاه و خاکستری‌رنگی هلک هلک کنان به سمت‌مان آمد و با خستگی درهایش را به رویمان باز کرد. تعداد مسافران سیاه‌پوست در آن قطار درون‌شهری ایتالیا چشمگیر بود. من اصلا در سوئیس سیاه‌پوست ندیده بودم، اما اینجا بسیار زیاد بودند. همه مسافران سر در گوشی‌های هوشمندشان بی‌تفاوت ایستگاه‌ها را یک به یک رد می‌کردند.

متروی میلان

متروی میلان

با یک خط عوض کردن خود را به راه‌آهن میلان، یکی از اصلی‌ترین ایستگاه‌های راه‌آهن اروپا، رساندم. سقف بلند با دیوارهای مرمرین‌اش و راهروهای تودرتو و جمعیت انبوهی که مدام در رفت و آمد بودند، قابل مقایسه با ترمینال فکسنی‌اش نبود و نشان می‌داد مردمش بیشتر از قطار استفاده می‌کنند.

ایستگاه راه آهن میلان

ایستگاه راه‌آهن میلان

به سمت دستگاه‌های فروش بلیط رفتم. پیش از آن که بلیط ۲۲:۱۵ میلان-بولونیا را پیدا کنم، پسر ایتالیایی‌ای که احتمالا در دهه‌ی چهارم زندگی‌اش به سر می‌برد، پرسید کجا می‌خواهم بروم. من هم مقصد و ساعت را گفتم. او سریع در دستگاه زد، یک اسکناس بیست یورویی از من گرفت و در دستگاه قرار داد. بلیط ۱۶٫۴ یورو قیمت داشت و مابقی را در جیبش گذاشت و سفر خوبی را برایم آرزو کرد!

من به راحتی می‌توانستم این کار را انجام دهم، اما او خیلی سریع چهره‌ی نسبتا سردرگم‌ام را تشخیص داد و پیش از آن که بفهمم به دنبال چیست، بلیط را برایم خرید و حق‌الزحمه‌اش را در جیبش گذاشت. او این گونه برای خود کار تراشیده بود و من در ذهن می‌گفتم «به ایتالیا خوش آمدم!». او به هیچ عنوان نمی‌توانست انگلیسی صحبت کند و با لهجه‌ی شیرین ایتالیایی‌اش مسیر خطوط قطار را نشانم می‌داد. در کل مهارت زبان انگلیسی ایتالیایی‌ها را بسیار ضعیف‌تر از سوئیسی‌ها یافتم.

تعداد مسافران قطار زیاد بود. چمدان‌هایشان را در راهرو و کنار درهای قطار بر هم تلنبار کرده بودند. قطارِ یک‌طبقه‌ی سرخ‌رنگ میلان-بولونیا از شمال کشور چکمه‌پوش به راه افتاده بود و به سمت جنوب شرق پیش می‌رفت. دو ساعت و ربع در آن شب سیاه، که کمتر منظره‌ای را نمایان می‌ساخت، میان انسان‌هایی که تقریبا از همه‌ی ملیت‌ها حضور داشتند، نشستم.

مسیر میلان-بولونیا روی نقشه

پارما تنها شهری بود که در میانه‌ی مسیر از آن گذشتیم و نامش برایم آشنا بود. ساعت از نیمه شب گذشته بود که به ایستگاه آخر، یعنی به راه‌آهن بولونیا رسیدیم. بولونیا در سال ۲۰۱۱ بهترین شهر ایتالیا از نظر رفاه و سطح زندگی شده بود، اما آنچه من آن شب در راه‌آهن‌اش دیدم، با آنچه آمارها نشان می‌دهند، کمی فاصله داشت؛ راه به راه بی‌خانمان‌ها گوشه‌ای را اختیار کرده بودند و پتویی روی خود انداخته و خوابیده بودند.

بولونیا در سال ۲۰۱۱ بهترین شهر ایتالیا از نظر رفاه و سطح زندگی شد

ایستگاه راه‌آهن‌اش خیلی کوچک‌تر از راه‌آهن میلان بود. خبری از جنب و جوش بی‌پایان مسافران زیر طاق مرمرین نبود. میدان کوچکی روبه‌روی در اصلی راه‌آهن بولونیا قرار داشت که در واقع ایستگاه تاکسی‌ها و اتوبوس‌ها بود. دو، سه تا تاکسی سفیدرنگ کوچک معروف ایتالیایی آنجا ایستاده بودند و هر از چندگاهی اتوبوسی از ایستگاه گذر می‌کرد.

خوشبختانه دوستانم در آنجا به استقبالم آمده بودند. ساعت‌ها سفر در دیار ناشناخته‌ی فرنگ با دیدن دوستان شیرین‌تر شد و این شیرینی وقتی گواراتر می‌شد که پس از یک هفته بی‌فارسی سخن‌گویی، با لفظ دُرّ دری همراه می‌گشت.

شب‌گردی در خیابان‌های بولونیا را آغاز کردیم. چشم‌تان همواره زیبایی ببیند، گویی که بولونیا را از زمان سقوط امپراتوری روم در محفظه‌ای قرار داده و تازه آن محفظه را برداشته باشند، به همان اندازه بافت قدیمی خود را حفظ کرده بود.

بولونیا

سنگ‌فرش‌های پهن و خیابان‌هایی که تا چشم کار می‌کرد، از دو طرفِ راسته‌ی خیابان ستون‌ها پشت سر هم ایستاده بودند و سرستون‌های نقش‌دارشان را شبانه‌روز به رخ رهگذران می‌کشیدند. موسیقی‌های ملایم ایتالیایی هر از چند گاهی از گوشه کنار شنیده می‌شد. خانه‌های سنگی با پنجره‌های با پرده‌های سرخ‌رنگ‌شان که تجملات رومی را می‌شد، در پشت‌شان متصور شد. همگی چشم را سیر می‌کرد و دل را می‌ربود.

بولونیا

از یکی از خیابان‌های باریک سنگی گذشتیم تا آنکه به محوط‌ی بازی رسیدیم که به صورت نامنتظره‌ای خیلی هم شلوغ بود. محوطه‌ی سنگ‌فرش عریضی بود که هیچ صندلی یا سکویی نداشت و خیل عظیمی از جوانان، گروه گروه جایی روی زمین نشسته بودند و گپ می‌زدند.

خیابان‌ها و کوچه‌های باریک شهر همه روشن، اما درها و پنجره‌ها بسته بودند. در واقع شهر در عین سکوت بیدار بود.

شب بولونیا

بولونیا شهری است که بخش چشمگیری از بافت قدیمی خود را حفظ کرده و ما هم در دل آن بافت قرار داشتیم. بولونیا در شمال شرقی ایتالیا قرار دارد. از زمانی که رومیان در حدود ۲۲۰۰ سال پیش این منطقه را از دست سِلت‌ها و گُل‌ها، پدر جدهای آلمانی‌ها و فرانسوی‌ها گرفتند، این منطقه جزو تمدن رومی شد و همچنان این تأثیرپذیری به طور پررنگ مشهود است.

از محله‌ای گذر کردیم که روی دیوارهای کرم‌رنگش، نقش کفِ دستِ آبی‌رنگی که انگشتانش را به هم چسبانده بود دیده می‌شد. این علامت محله‌ی یهودیان بود و ساکنان آن خانه‌ها همه یهودی بودند.

منطقه یهودی بولونیا

نشان محله‌ی یهودیان

روی دیوارها گهگاه نقاشی یا نوشته‌هایی دیده می‌شد. آنچه بیش از همه توجه‌ام را جلب کرد، شعارهایی در حمایت از حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک) و جدایی‌طلبی آنان بود. وجود چنین حجمی از شعارها با این مضمون در قلب اروپا قابل توجه بود که به گمانم کار دانشجویانی باشد که در آنجا تحصیل می‌کردند.

بافت قدیمی شهر اغلب ماشین‌رو نیست؛ در حقیقت بیشتر مسیرهای درون بافت قدیمی شهر تماما تنها برای افراد پیاده طراحی شده و به جز چند خیابانی که بافت را دور می‌زند، هیچ اتومبیلی در آن محدوده دیده نمی‌شود.

بافت قدیمی شهر اغلب ماشین‌رو نیست

با هر زور و زحمتی بود، از شب‌گردی در بولونیا دل کندیم تا از روز بعد برای گشت و گذار بیشتر در شهر استفاده کنیم.

روز بعد با صدای ناقوس کلیسا از خواب بیدار شدم. صدای ناقوس کلیساها در بولونیا با زوریخ تفاوت داشت. در زوریخ همان صدای بم و آهنگینی که همیشه در ذهن داشتم را می‌شنیدم، اما در بولونیا انگار چکشی را روی فلز نازکی بکوبند، آنچنان صدای بم را منتشر نمی‌کرد و بخاطر سادگی‌اش کمی سنتی‌تر به گوش می‌رسید.

با کمی گپ و گفت درباره‌ی زندگی در ایتالیا روز را آغاز کردیم. از سختی‌هایش برایم گفتند؛ این که چقدر در مصرف انرژی مجبور هستند مراعات کنند، در تابستان خبری از کولر نیست و با یک پنکه باید خودشان را خنک کنند و در زمستان هم تنها در ساعت‌های محدودی می‌توانند از آب گرم و شوفاژ استفاده کنند.

برای بولونیاگردی خیلی زود از خانه بیرون زدیم. خورشید و ابر برای سیطره بر آسمان بولونیا با هم رقابت می‌کردند. تاکسی‌های سفیدرنگ و جمع و جور ایتالیایی هر از چند گاهی از میان خیابان‌های باریک آسفالته می‌گذشتند. پلیس‌ها با پیراهن‌های آبی کم‌رنگ و کلاه سرمه‌ایشان یک به یک سر جایگاه خود می‌رفتند. ما در میان آن حجم مبادلات واژگان ایتالیایی، سرسختانه کلمات فارسی در فضا می‌پراکندیم، اما این تلاش ناملموس فرهنگی‌مان طبعا بر آن فضای کاملا ایتالیایی نمی‌چربید.

کاپوچینو نوشیدنی معمول ایتالیایی‌ها برای صبحانه است

پیش از آنکه به سمت بناهای دیدنی بولونیا برویم، نخست به یک کافه در همان نزدیکی‌ها رفتیم و جایتان خالی خود را به یک کاپوچینوی دبش شکلات‌پهلو مهمان کردیم. کاپوچینو نوشیدنی معمول ایتالیایی‌ها برای صبحانه است و اگر در مواقع دیگری از روز کاپوچینو سفارش دهید تعجب می‌کنند.

کاپوچینو بولونیا

خیابان‌های ماشین‌روی بولونیا هم باریک است و اگر به دنبال جاده‌ی بیش از دوبانده هستید! احتمالا باید به حومه‌ی شهر سری بزنید. درجه‌ی احترام مردم به قوانین راهنمایی و رانندگی قابل مقایسه با زوریخ نبود؛ در اینجا کسی لزوما از خط عابرِ پیاده نمی‌گذشت و هرگاه که احساس می‌کرد باید به آن سمت خیابان برود، اقدام می‌کرد. حتی اگر هم از روی خط عابرِ پیاده می‌گذشتیم برعکس زوریخ، که ماشین از چندین متر عقب‌تر می‌ایستاد، اینجا خیلی مویی رد می‌کردند!

بیشتر بناهای بولونیا دیدنی هستند اما اولین ساختمانی که ما را مجاب به ایستادن کرد، کلیسای دومینیک مقدس بود. کلیسایی با نمای آجری که فضای نسبتا بزرگی هم، طبق سنت کلیساهای کاتولیک، جلویش خالی و سنگ‌فرش بود. در حیاط جلویی‌اش ستون سنگی‌ بلند (حدود ۱۰-۱۵ متر) قرار داشت که تندیس دومینیک مقدس با دستانی باز خودنمایی می‌کرد.

دومینیک بولونیا

کلیسای دومینیک

شاید نیاز به توضیح باشد که دومینیک مقدس بنیانگذار فرقه‌ی دومینیکن و یکی از تأثیرگذارترین شخصیت‌های تاریخ کلیسا است. او کسی بود که حدود ۸۵۰ سال پیش در اسپانیا به دنیا آمد و ساده‌زیستی را در جوامع مسیحی تبلیغ می‌کرد؛ به فرانسه و ایتالیا رفت و همه جا را با پای پیاده می‌پیمود. آنچنان در موعظه کردن قوی بود که توانست هوجینگسرایوس سوم، پاپ آن زمان، را مجاب کند که فرقه‌اش را به رسمیت بشناسد.

دومینیک و شاگردانش دستگاه تفتیش عقاید را در اروپا پایه‌گذاری کردند و همگان را با کلام به مسیحیت کاتولیکی که خود می‌شناختند، دعوت می‌کردند. او در بولونیا اقامت گزید و من در جلوی کلیسایش و همچنین جایی که دفن شده بود، قرار گرفته بودم.

تندیس دومینیک مقدس با دستان بازش همان دومینیکی را به تصویر می‌کشید که با سخنان آتشین‌اش حتی پاپ را نرم می‌کرد. از در تیره‌رنگی که گچ‌کاری‌های سفید دورش را گرفته بود، وارد شدیم و کلیسای رئیس فرقه‌ی دومینیک‌ها چشم را می‌نواخت. سراسرِ سرسرای بی‌پایانش با ستون‌های سفید و تزئینات متعدد زرق و برق‌دارش و نقاشی‌های پیچ در پیچ و سر به سقف کشیده‌اش هر بیننده‌ای را به سرگیجه دعوت می‌کرد.

کلیسای دومنیک

نقطه‌ای خالی نمانده بود تا با نقاشی یا تزئینات متعدد پرش نکرده باشند. راستش نشمردم و به جز دو صحن اصلی که در انتهای سالن طولانی‌اش دیده می‌شد، جایگاه‌های دیگری هم در طول سالن قرار داشت. سمت چپ سالن در همان نزدیکی ورودی، اتاقک‌های معروف اعتراف به گناهان با پرده‌های زرشکی‌شان خودنمایی می‌کرد.

کلیسای دومنیک

کسی آنجا نیایش نمی‌کرد، اما کاملا جنبه‌ی توریستی هم به خود نگرفته بود؛ زیرا هنگامی که یکی، دوتا عکس گرفتم، شخصی با لبخندی بر لب به ایتالیایی گفت لطفا از فضا لذت ببرید! یعنی عکس نگیرید و جو معنوی کلیسای هشت صد ساله را به هم نزنید.

۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

کلمبو، پایتخت سریلانکا و مرکز تجاری این کشور است. در این شهر بزرگ، فرصت‌های زیادی برای خرید وجود دارد؛ از گالری‌های صنایع دستی گرفته تا دپارتمان‌استورهای مشهور.

مقاله‌های مرتبط:

کلمبو اقتصادی شکوفا دارد و یکی از مهم‌ترین دلایل آن، صنعت گردشگری است. دولت و مسئولان محلی تمام تلاش خود را به کار بسته‌اند تا زیرساخت‌های گردشگری را توسعه دهند و امکانات لازم گردشگران را فراهم کنند. از توسعه‌ی گردشگاه‌های توریستی گرفته تا مراکز خرید بزرگ و مجلل. بنابراین تعجبی ندارد که در این شهر، مراکز تجاری متعددی وجود دارد. این مراکز شامل مراکز خرید مدرن به سبک امروزی، خیابان‌های شلوغ و پرفت و آمد با مغازه‌های قدیمی و جدید و بازارچه‌های محلی متعدد است. از این مراکز تجاری می‌توانید بهترین سوغاتی‌های سفر را خریداری کنید.

در کلمبو هیچ محدودیتی برای خرید وجود ندارد. از مراکز خرید مدرن با سیستم‌های تهویه‌ی مطبوع گرفته تا بازارچه‌های خیابانی شلوغ و پر رفت و آمد، برای هر سلیقه‌ای در کلمبو یک مرکز تجاری خاص جود دارد. برای این که تجربه‌ی خرید در این شهر برایتان لذت‌بخش و فراموش‌نشدنی باشد، باید بدانید که با توجه به بودجه و نیازتان، از کجا خرید کنید.

در مراکز خرید بزرگ و دپارتمان‌استورهای شهر، هر محصولی که فکر کنید از جدیدترین محصولات کیف و کفش و زیورآلات تا کالاهای دیجیتال و گوشی‌های موبایل پیدا می‌شود. مراکز خرید و مغازه‌های خیابان‌های شلوغ شهر، در فاصله‌های اندکی از هم قرار دارند و با پیاده روی می‌توانید به همه‌ی آن‌ها سر بزنید و نیازی به ماشین ندارید. برای خرید می‌توانید توانایی خود در چانه زدن را امتحان کنید و تخفیف بیشتری بگیرید.

در ادامه با مهم‌ترین مراکز و مناطق خرید در کلمبو آشنا می‌شویم.

فروشگاه Laksala

راهنمای خرید در کلمبو

این امپوریوم صنایع دستی، تعدادی شعبه هم در سایر شهرهای کشور دارد و یکی از اولین مراکز تجاری شهر است که گردشگران برای بازدید از آن، برنامه‌ریزی می‌کنند. شعبه‌ای که در کلمبو قرار دارد، از همه بزرگ‌تر و بهتر است و در خیابان یورک واقع شده است. این فروشگاه از ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر باز است. یکشنبه‌ها تعطیل است و روزهای شنبه یک ساعت زودتر تعطیل می‌شود. در این فروشگاه، می‌توانید انواع سوغات و صنایع دستی را خریداری کنید. از اشیای برنجی و نقره گرفته تا صنایع دستی چوبی. محصولاتی تهیه شده از پوسته‌ی نارگیل و بامبو هم در این فروشگاه عرضه می‌شود. این اشیا عبارت‌اند از انواع اسباب‌بازی، ظرف و…. گل‌های مصنوعی، زیورآلات سنتی و ظروف سفالی از دیگر هدایایی هستند که می‌توانید از این فروشگاه تهیه کنید.

مرکز خرید مجستیک سیتی (Majestic City)

این مرکز خرید، مهم‌ترین مرکز خرید در منطقه‌ی  Galle Road است؛ مجموعه‌ای چند طبقه که امکانات کاملی دارد. مجموعه‌ی سینمایی و فودکورت در طبقه‌ی همکف، از امکانات تفریحی این مجموعه است. ضمن این که فروشگاه‌های بسیار متنوعی دارد که انواع محصولات در آن به فروش می‌رسد.

مرکز خرید Odel

راهنمای خرید در کلمبو

مرکز خرید Odel در منطقه‌ی ۷ کلمبو، یکی از شناخته شده‌ترین فروشگاه‌های کل کشور سریلانکا است. در این فروشگاه، برندهای مشهور پوشاک، چه داخلی و چه خارجی، بهترین محصولات خود را عرضه می‌کنند. این دپارتمان استور شیک، هر آنچه که نیاز داشته باشید، در اختیار شما می‌گذارد از لباس و زیورآلات و متعلقات مد گرفته تا کیف و کفش، لوازم آرایش، لوازم خانه، انواع مواد غذایی، ساعت، عینک آفتابی، شکلات و… سالن زیبایی، بستنی فروشی و گل فروشی هم در این مجموعه وجود دارد. در واقع سر زدن به این مجموعه، یک تجربه‌ی عالی از خرید را برایتان رقم می‌زند.

گالری Barefoot

گالری Barefoot یکی از نزدیک‌ترین رقبای مرکز خرید Odel است که در منطقه‌ی Galle Road قرار دارد. البته به اندازه‌ی آن بزرگ نیست و محصولات کمتری دارد، اما بدون شک ارزش سر زدن دارد و حتما همه‌ی محصولاتی که نیاز داشته باشید، در آن پیدا می‌کنید. طراحی رنگارنگ و خلاقانه‌ی این فروشگاه در کنار جذابیت انواع صنایع دستی، باعث شده که بسیاری از گردشگران حتی اگر قصد خرید هم نداشته باشند، حتما به این گالری سر بزنند. جعبه‌های چوبی رنگ آمیزی شده با دست، کیف با طرح‌های سنتی، دامن و بلوز، زیورآلات، رومیزی و روتختی و انواع اسباب بازی و سایر هدایای مناسب برای سوغات، در این گالری پیدا می‌شود.

فروشگاه پارادایس رود (Paradise Road)

راهنمای خرید در کلمبو

این فروشگاه، لوازم خانه و سوغاتی‌های جذاب و مینی‌مالیستی می‌فروشد. اگر می‌خواهید بهترین و خاص‌ترین سوغاتی‌های شهر را برای عزیزان خود بخرید، حتما به این فروشگاه سر بزنید. قیمت‌ها در این فروشگاه نسبتا بالا ولی کاملا معقول است. یک کافه‌ی کوچک در محوطه‌ی فروشگاه وجود دارد که بهترین قهوه‌ها و کیک‌ها را عرضه می‌کند. این فروشگاه دو اوت‌لت در سطح شهر دارد. یکی در منطقه‌ی سه در Alfred House Road و دیگری در منطقه‌ی ۷ در خیابان Dharmapala Mawtha.

آرکید ایندیپندنس اسکوئر (Arcade Independence Square)

این مجموعه، از چند ساختمان قدیمی متعلق به دوران استعمار تشکیل شده که به زیبایی تمام به یک مجموعه‌ی خرید برای برندهای مشهور و برتر دنیا تبدیل شده است. بسیاری از برندهای مشهور دنیا مثلا نایکی و ریباک را می‌توانید در این منطقه پیدا کنید و محصولات‌شان را با قیمت‌هایی برابر با کشورهای اروپایی، خریداری کنید. نکته‌ی جالب در مورد این منطقه‌ی تجاری این است که به ندرت شلوغ می‌شود و در کمال آرامش می‌توانید به گشت و گذار در آن مشغول شوید. این مجموعه در منطقه‌ی ۷ کلمبو در میدان استقلال قرار دارد.

فروشگاه سوغات Lakpahana

راهنمای خرید در کلمبو

اگر می‌خواهید سوغات کلاسیک و هدایای جالبی برای دوستان و عزیزان خود بخرید، حتما به این فروشگاه سر بزنید. در اینجا انواع هدایای جالب نظیر فیل‌های کوچک نقاشی شده، ماسک‌های عجیب و غریب، سارونگ‌های باتیک پیدا می‌شود. جعبه‌های تزیینی چوبی، ساری‌های رنگارنگ باتیک و انواع روتختی و سایر منسوجات تزیینی منزل در این فروشگاه با بهترین کیفیت و قیمت‌های مناسب، عرضه می‌شود. تنوع بی‌نظیری از زیورآلات نقره‌ای سنتی در این فروشگاه وجود دارد. کارکنان فروشگاه رفتاری بسیار دوستانه دارند و به گرمی از بازدیدکنندگان استقبال و آن‌ها را راهنمایی می‌کنند.

خانه مد

سریلانکا یکی از کشورهایی است که به  تولید انبوه پوشاک شهرت دارد. بنابراین در آن می‌توانید اوت‌لت‌ های فراوانی را پیدا کنید که محصولات مد را با ارزان‌ترین قیمت عرضه می‌کنند. در کلمبو تعداد زیادی اوت‌لت وجود دارد که خانه‌ی مد یکی از بهترین اوت‌لت‌های شهر است. یکی از دلایل محبوبیت این اوت‌لت این است که کالاهای بسیار باکیفیت را با قیمت‌های واقعا ارزان و تخفیف‌های بی‌نظیر عرضه می‌کند. بنابراین اگر تصمیم دارید که برای اعضای خانواده، لباس به عنوان سوغات خریداری کنید، حتما به این مرکز سر بزنید. خانه‌ی مد در منطقه‌ی ۸ کلمبو در خیابان D. S. Senanayake Mawatha واقع شده است.

اسپا سیلان (Spa Ceylon)

این اسپای لوکس آیورودا، محصولات بی‌نظیر مراقبت شخصی و اسپا را عرضه می‌کند. اگر به دنبال شوینده‌های صورت ارگانیک و انواع لوازم بهداشتی گیاهی می‌گردید، حتما به اینجا سر بزنید. فراموش نکنید که محصولات این اسپا، لوکس است و برای خرید آن‌ها باید مبالغ زیادی بپردازید. اگر محدودیت مالی دارید، اینجا جای مناسبی برای خرید نیست. البته این مجموعه اوت‌لت‌های در نقاط مختلف شهر مثلا فرودگاه و مرکز شهر دارد.

۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

در گذشته ۱۰ هزار تومان از عوارض خروج از کشورِ هر شخص به سازمان می رسید که اکنون این میزان سهم، به ۴۰ هزار تومان افزایش یافته و در کل ۱۶۰ میلیارد تومان اعتبارات عوارض به این سازمان تعلق خواهد گرفت.

“علی اصغر مونسان”

معاون رییس جمهور ضمن ارائه پاسخ هایی درباره حواشی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مبنی بر انتصاب هایی که مورددار تلقی شده اند و همچنین سفر خانوادگی یکی از معاونان، افزایش سه برابری عوارض خروج از کشور را تایید کرد و گفت: ۱۶۰ میلیارد تومان از اعتبارات عوارض خروج به سازمان تعلق خواهد گرفت.


علی اصغر مونسان در نشست خبری که روز یکشنبه ۱۹ آذرماه در سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری برگزار شد، در پاسخ به سوالی درباره افزایش سه برابری عوارض خروج از کشور که آیا ناشی از حساسیت های رییس جمهور نسبت به خروج ۹ میلیون ایرانی بوده و یا بخشی از این عوارض به این سازمان تعلق خواهد گرفت گفت:


آنچه رییس جمهور تاکید داشتند، به موضوع رونق گردشگری و ارتقاء این صنعت و افزایش تورهای ورودی مربوط است. به همین خاطر در زمان تدوین لایحه بودجه، دولت برای عوارض خروج از کشور تصمیمی گرفت که بر این اساس بخشی از اعتبار به این سازمان تعلق می گیرد. و سازمان برنامه و بودجه این اعتبار را در بودجه سازمان برای سال ۹۷ در نظر گرفته است.


او در پاسخ به اینکه آیا سازمان میراث فرهنگی برای افزایش عوارض نظر مشورتی داشته است گفت: حتما در تدوین بودجه دستگاه ها نظر دارند و همه بخش ها موظف به همکاری هستند و برای ما مهم، افزایش منطقی است و اگر قرار است درآمدی به دست آید، باید صرف حمایت از تورهای ورودی شود.


او در پاسخ به این سوال که چند درصد از این عوارض به سازمان تعلق گرفته گفت: این موضوع باید در بودجه سال ۹۷ پس از تصویب مجلس نهایی شود، اما در گذشته ۱۰ هزار تومان از عوارض خروج از کشورِ هر شخص به سازمان می رسید که اکنون به ۴۰ هزار تومان افزایش یافته و در کل ۱۶۰ میلیارد تومان اعتبارات عوارض به این سازمان تعلق خواهد گرفت.


(در لایحه بودجه سال ۹۷، عوارض خروج از کشور برای هر نفر ۲۲۰ هزار تومان در نظر گرفته شده که این مبلغ برای سفر دوم حدود ۵۰ درصد افزایش می یابد (۳۳۰ هزار تومان) و برای سفرهای سوم و بیشتر با ۱۰۰ درصد افزایش، به ۴۴۰ هزار تومان می رسد!)


او همچنین درباره تسهیلات تخصیص یافته از سوی صندوق توسعه ملی که در گزارش ۱۰۰ روزه به آن اشاره نشده گفت: این صندوق اعتبارات را کامل در اختیار قرار داده، اما شاید بانک ها نتوانستند به خوبی به وظایف خود عمل کنند؛ بنابر این قرار شده در مذاکراتی با صندوق توسعه ملی، بازنگری درباره بانک هایی که بد عمل کرده اند داشته باشیم.

« جینگسرا » این نوشته را از «
ایسنا » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

برزیل سرزمین شگفتی‌ها است و با وجود جاذبه‌هایی نظیر جنگل‌های غوطه‌ور آمازون، ترینیداد، پتروپلیس، ریو بونیتو و… همچون جواهری می‌درخشد.

مقاله‌های مرتبط

برزیل به واسطه طیف متنوعی از مردم و طبیعت، سرزمین شگفت‌آوری است. علاوه بر سواحل زیبا با شهرت جهانی، مکان‌های فوق‌العاده‌ای نیز در این شهر وجود دارد که وجه دیگری از این منطقه را عیان می‌کنند. در اینجا قصد داریم جاذبه‌های را به شما معرفی کنیم که افراد بومی به خوبی از وجود آن‌ها آگاه هستند، ولی ترجیح می‌دهند که غریبه‌ها از آن‌ها چیزی ندانند.

۱جنگل های غوطه ور در آمازون

برزیل

آمازون جزو معروف‌ترین جنگل‌های دنیا به حساب می‌آید که روز به روز تعداد بازدیدکنندگان آن در حال افزایش است. شهر جنگلی «مانائوس» (Manaus) به عنوان مرکز ایالت آمازوناس (Amazonas)، یکی از شهرهای اصلی برای رفتن به آمازون محسوب می‌شود. گردشگران می‌توانند از طریق تورهای متعدد این منطقه به دیدن درخت‌های سر به فلک کشیده بروند یا از محل تلاقی رودخانه‌های «ریو نِگرو» (Rio Negro) و «ریو سُلیمویس» (Rio Solimões) بازدید کنند که هر یک رنگ خاصی خود را دارد. برخی از این تورها به شما امکان برقراری ارتباط با قبیله‌های بومی را می‌دهند.

برزیل

برای این که حین گشت و گذار در آمازون به محیط زیست آسیب نزنید، پیشنهاد می‌کنیم از پارک ملی «ذخایر توسعه پایدار مامیرائو» (Mamirauá) دیدن کنید. بعضی تورها هم از متخصص‌های زیست‌شناسی و راهنماهای محلی استفاده می‌کند تا با کمک آن‌ها به گشت و گذار در جنگل‌های غوطه‌ور بپردازید.

۲ترینیداد

برزیل

منطقه ساحلی ترینیداد درست بیرون شهر پاراتی (Paraty) قرار دارد. آخر هفته‌های این منطقه بسیار شلوغ است، به نحوی که سواحل و خیابان‌های مملو از جمعیت می‌شود؛ به همین دلیل افراد بومی ترجیح می‌دهند به طور کلی پذیرای گردشگر کمتری باشند. پس چه بهتر که در طول هفته از این منطقه دیدن کنید و از سواحل زیبای «سِپیلهو» (Cepilho)، «رانشوس» (Ranchos)، «مِیو» (Meio) و «کاچاداسو» (Cachadaço) لذت ببرید. پس از تهیه بلیط از شهر پاراتی، حدود ۴۰ دقیقه بعد با خودرو به ترینیداد خواهید رسید. علاوه بر این جنگل‌های فوق‌العاده زیبای آتلانتیک را دست ندهید که چندین محل برای شنا کردن دارد.

۳پتروپلیس

برزیل

مناظر کوهستانی معرکه و آبشارهای فراوان منطقه پتروپلیس باعث شده ساکنان ریودوژانیرو برای دور شدن از هیاهوی شهر به این منطقه پناه ببرند و جانی دوباره بگیرند. در گذشته از این محل به عنوان پناهگاه استفاده می‌شده، به نحوی که حتی امپراطور پیشین برزیل، «دون پدرو دوم» (Dom Pedro II)، نیز در اینجا قصری بنا کرد. پل‌های قوس‌دار روی کانال‌ها و پارک‌های جذاب، به این منطقه حس و حال اروپایی داده است.

۴. ایلادو ماراژا

برزیل

جزیره «ایلادو ماراژا» (Ilha de Marajó) ابعادی در حد و اندازه سوئیس دارد و یکی از جاذبه‌های مخفی برزیل است. این جزیره که در شمال برزیل واقع شده، در واقع بزرگ‌ترین جزیره رودخانه‌ای جهان محسوب می‌شود که در وسط یک رودخانه شکل گرفته است. تنوع زیستی فوق‌العاده چشم‌نواز و بوفالوهایی که در کل جزیره پرسه می‌زنند، نفس شما را بند خواهد آورد.

این بوفالوها بخشی از فرهنگ مردم منطقه است و افراد بومی برای جابه‌جایی و حمل بار و همچنین مسابقات جشنواره از آن‌ها استفاده می‌کنند. این حیوان اساسا در این جامعه جایگزین اسب شده‌ به نحوی که حتی پلیس نیز سوار آن می‌شود. تماشای رودخانه‌های جنگلی، سفالگری اهالی و سواحل معرکه نیز از جاذبه‌های این محل به شمار می‌رود.

۵ریو بونیتو

برزیل

«ریو بونیتو» (Rio Bonito) در ۱۰۰ کیلومتری برزیل، شباهت زیادی به شهر ریودوژانیرو دارد. تفرجگاه‌های جنگلی سرسبز با مسیرهای متعدد پیاده‌روی، جاجینگسراان و گیاهان متنوع و آبشارهای دیدنی قطعا خاطرات خوشی را برای شما رقم خواهد زد. افرادی که عاشق ماجراجویی هستند، می‌توانند ورزش هنگ گلایدینگ را در این منطقه امتحان کنند.

۶شاپادا دوز ویدیروس

برزیل

پارک ملی «شاپادا دوز ویدیروس» (Chapada dos Veadeiros) در منطقه «گویاس» (Goiás) قرار گرفته و جذابیت آن فراتر از سواحلی با درخت‌های نخل است. فلات باستانی این پارک جزو دیدنی‌ترین جاذبه‌هایی است که در کنار سایر صخره‌های اطرافش به عنوان قدیمی‌ترین صخره‌های دنیا شناخته می‌شوند. در خاک این پارک شاهد سنگ‌های کریستالی خواهید بود که باعث شده برخی افراد برای شفا به این منطقه بیایند.

۷. آلتر دوشو

برزیل

جزیره‌ «آلتر دوشو» (Alter do Chão) در مرکز منطقه جنگلی برزیل و در بستر رودخانه، زیبایی خود را به رخ می‌کشد. این جزیره که به جزیره عشق نیز معروف است، با جاذبه‌هایی نظیر « Lagoa Verde» پذیرای گردشگران است. با یک کشتی تفریحی می‌توانید به سایر سواحل رودخانه‌ای نزدیک نیز بروید و بعد از گشت و گذار در آن‌ها، یکی از کافه‌ها را انتخاب کنید، روی صندلی‌هایی که داخل آب قرار دارد بنشینید و از غروب خورشید لذت ببرید.

۸پرزیدنته فیگیردو

برزیل

منطقه «پرزیدنته فیگیردو» (Presidente Figueiredo) با بیش از ۱۰۰ آبشار باعث شده گردشگران زیادی روانه این جواهر مخفی در جنگل آمازون شوند. این منطقه یکی از معدود مکان‌هایی است که می‌توان از مانائوس با خودرو وارد جنگل آمازون شد و امکان پیاده‌روی، کایاک‌سواری، قایق‌سواری، بالار فتن از درخت و صخره‌جینگسرادی داشت. به این ترتیب می‌توان با کمترین هزینه و بدون نیاز به قایق به گشت و گذار در آمازون بپردازید و حتی شب را در خانه درختی بگذرانید.

۹اوروبیس

برزیل

«اوروبیس» (Urubiçi) شهر کوچکی در جنوب برزیل است که به قطب گردشگری ماجراجویانه و طبیعت‌گردی منطقه تبدیل شده است. مسیرهایی که از میان دره‌ها و کوه‌ها عبور کرده، آبشاری که گردشگران می‌توانند با زیپ لاین از روی آن عبور کنند و ماجراجویی‌هایی که فقط در اینجا امکانپذیر است، باعث فخر و مباهات این شهر شده است. از آنجا که خود شهر جاذبه‌ی خاصی ندارد، شب را در کلبه‌های کوهستانی Il Rifugio اقامت کنید تا هم از مناظر فوق‌العاده لذت ببرید و هم غذای لذیذ رستوران آن را تجربه کنید.

۱۰فرناندو جِجینگسراونها

برزیل

برزیل به سواحل و شهرهای زیبا به خود می‌بالد؛ ولی «فرناندو جِجینگسراونها» (Fernando de Noronha) به تنهایی گل سر سبد و یک بهشت واقعی است. برزیلی‌ها علاقه خاصی به این منطقه دارند، چرا که امکان دور شدن از هیاهوی شهر را به آن‌ها می‌دهد. حواس‌تان باشد که وقتی قدم به این جزیره می‌گذارید ارتباط‌تان با دنیای بیرون قطع می‌شود، چون هیچ اینترنتی در اینجا وجود ندارد. شیرجه زدن و اسجینگسراکلینگ (غواصی بدون کپسول) نیز از جاذبه‌های این جزیره است که نباید از دست بدهید.

۱۱پرایا دو روزا

برزیل

برزیل درست همان مکانی است که موج‌سوارها به دنبالش هستند و «پرایا دو روزا»  (Praia do Rosa) در جنوب برزیل یکی از پرطرفداران نقاط برای این ورزش است. این منطقه موج‌های خروشانی دارد که ارتفاع آن‌ها از نیم متر تا سه متر متغیر است و میزبان چندین مسابقه موج‌سواری بوده است. علاوه بر این که می‌توانید از سواحل دیدنی و استراحتگاه‌های معرکه آن استفاده کنید، رستوران‌ها و مغازه‌های فوق‌العاده نیز اوقات خوشی را برای شما می‌سازند.

۱۲مونته هورایما

برزیل

«مونته هورایما» (Monte Roraima) یکی دیگر از بهترین جاذبه‌های طبیعی برزیل است که در نزدیکی مرز ونزوئلا و گویان قرار دارد. گفته شده این کوه مسطح باشکوه جزو قدیمی‌ترین سازه‌های زمین‌شناسی زمین است. با این که این کوه هر روز شاهد بارندگی است، اما آبشارهایی پدید می‌آورد که فوق‌العاده زیبا و بزرگ هستند.

۱۳. لینسویز مارانییسس

برزیل

ماسه‌های سفيد ابریشمی و باران‌های فصلی منجر به پیدایش یک منطقه آباد بیابانی در ایالت شمالی مارانائوی برزیل به نام «لینسویز مارانییسِس» (Lençóis Maranhenses) شده است. با وجود این همه شن نمی‌توان گفت که اینجا یک بیابان است. به هر حال گشت و گذار در این محل و تماشای تالاب‌های سبز-آبی در میان شن‌های روان، اوقات فراموش‌نشدنی را برایتان رقم خواهد زد.

۱۴پانتانال

برزیل

جنگل‌های آمازون قطعا از عجایب طبیعی معروف برزیل هستند، هر چند «پانتانال» (Pantanal) مناظر حیات وحش بسیار بهتر و هیجان‌انگیزتری را پیشکش شما خواهد کرد. اینجا که در شمار بزرگ‌ترین تالاب‌های دنیا است، از همزیستی موفقت‌آمیز کشاورزان و طبیعت‌گردی حکایت دارد. زیستگاه طبیعی لک‌لک‌ها و یوزپلنگ‌ها در این بهشت تالابی نیز از جاذبه‌های آن به شمار می‌رود.

۱۵. کارایوا

برزیل

روستای کوچک ماهیگیری «کارایوا» (Caraíva) درست در محل تلاقی رودخانه با اقیانوس آتلانتیک قرار گرفته و همزیستی انسان و طبیعت را به خوبی نشان می‌دهد. در اینجا هیچ خودرویی وجود ندارد، برق خیلی محدود است و جمع‌آوری زباله با تلاش جمعی مردم صورت می‌گیرد. ساکنان این روستا به خانه‌های خود می‌بالند و دوست دارند به بازدیدکنندگان نشان دهند که راهی ساده و پایدار برای برقراری ارتباط با طبیعت وجود دارد.

۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

یکی از مهمترین مباحث در سفر مدیریت مالی است. اینکه در زمان سفر، تا چه اندازه مخارجتان بهینه سازی شود، در کیفیت سفر تاثیر گذار است.

معمولا اشخاصی که بصورت حرفه ای به سفر می روند، در اکثر مواقع راهکارهایی برای کاهش هزینه های سفر دارند که این هزینه ها شامل رزرو هتل، خرید بلیط، اقامت و غیره می شود.


در کنار هم ۵ ترفند برای کاهش هزینه های سفر و لذت بردن از یک سفر ارزان را باهم مرور می کنیم:


۱٫ سفر در پیک مابین فصل ها


 در روزهای پاییز و بهار که مابین فصل ها و به اصطلاح Low seasen هستند به سفر بروید، در این ایام معمولا قیمت هتل ها و بلیط ها بسیار مناسب هستند و خبری از شلوغی مسافران نیست و می توانید با خیالی آسوده و به دور از شلوغی و با آرامش به مسافرت با هزینه معقول بروید.


۲٫ لحظه آخری باشید!


بلیط های لحظه آخری همیشه از بهترین قیمت ها برخوردارند.


بسیاری افراد ترجیح می دهند حمل و نقل ارزان قیمت و به جای آن سفر بهتری را تجربه کنند. معمولا مسافرت های کوتاه و درون استانی نیازی به هواپیما ندارد. اگر وسیله ی نقلیه ی خود را دارید چه بهتر، در غیر این صورت می توان با اتوبوس سفر کرد. سفر ارزان و کوتاه مدت با اتوبوس می تواند جذاب و متفاوت باشد.


در مورد سفر هوایی نیز می توان از سایت ها و اپلیکیشن های جستجوی بلیط استفاده کرد که با جستجو میان بلیط های پرواز بهترین و ارزان ترین گزینه ها را در اختیار شما قرار می دهند.


۳٫ غذا


پیشنهاد می کنیم که محل اقامت را با صبحانه رزرو کنید و برای وعده های نهار و شام به رستوران های با کیفیت و مناسب آن شهر بروید.


۴٫ حمل و نقل درون شهری


از آنجا که رفت و آمد درون شهر و رفتن به مراکز خرید و مکان های تفریحی و گردشگری از هزینه های بالایی برخوردار است، پیشنهاد ما این است که از وسایل حمل و نقل عمومی و یا از ترانسفر استفاده کنید.


۵٫ اقامت


از مهمترین دغدغه های سفر بحث جا و مکان است.

بهترین راه کاهش هزینه در این مورد رزرو هتل پیش از انجام سفر و داشتن اطمینان کامل از رزرو صددرصدی هتل می باشد که سامانه رزرواسیون هتل مسافر سلام با داشتن کادری مجرب و نیروهای متخصص در زمینه رزرواسیون هتل علاوه بر ایجاد اطمینان و جلب اعتماد شما، هتل هایی با تخفیفات شگفت انگیز و قیمت های مناسب در اختیار شما عزیزان قرار می دهد.

« جینگسرا » این نوشته را از «
مسافر سلام » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

طرفداری: طبق قوانین فیفا، اگر بازیکنی در آخرین بازی تیمش در جام باشگاه‌های جهان اخراج شود، محرومیتش را در بازی رسمی بعدی تیمش خواهد گذراند. 

به گزارش مارکا، طبق تصویری که در ادامه از قوانین ارسالی فیفا برای کمیته داوران و باشگاه‌های حاضر در جام باشگاه‌های جهان ارسال شده، حالا خطر از دست دادن ال کلاسیکو همه بازیکنان رئال مادرید را تهدید می‌کند. داستان از این قرار است که اگر بازیکنی در جام باشگاه‌های جهان در آخرین بازی تیمش اخراج شود، محرومیت ناشی از این کارت قرمز را در بازی بعدی رسمی تیمش خواهد گذراند. از آنجا که پیش بینی می‌شود رئال مادرید با شکست الجزیره راهی فینال شود، اگر بازیکنی از این تیم در فینال اخراج شود، بازی بعدی تیمش که ال کلاسیکو باشد را از دست خواهد داد.

قانون عجیب فیفا در جام باشگاه‌های جهان

این یعنی اگر بازیکنی از رئال مادرید در نیمه نهایی اخراج شود، مشکلی برای حضور در ال کلاسیکو نخواهد داشت. گفتنی است گری کیهیل نیز در سال ۲۰۱۲ به چنین تنبیهی مبتلا شد. او در فینال جام باشگاه‌های جهان سال ۲۰۱۲ برابر کورینتیانس اخراج و مجبور شد یک جلسه محرومیتش را در بازی لیگ کاپ برابر لیدز بگذراند. حالا بازیکنان رئال مادرید و به خصوص سرخیو راموس باید حواسشان را بیشتر جمع کنند. 

۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

نیشابور شهری در استان خراسان رضوی و مرکز شهرستان نیشابور است. این شهر در دامنه‌های بلندی‌های بینالود در شمال شرقی قرار دارد و یکی از مهم‌ترین مراکز گردشگری، صنعتی و تاریخی است.

مقاله های مرتبط:

نیشابور یا نیو شاهپور، شهری است در استان خراسان رضوی و به‌عنوان دومین شهر بزرگ این استان شناخته‌شده است. جایگاه تاریخی نیشابور در خراسان در فرآیندی گام‌به‌گام با مشهد از دوره صفویان جایگزین شده است. تاریخ نیشابور از دوره ساسانیان آغاز می‌شود و مرکز ساتراپی ابرشهر بوده است که در حدود دهه‌های میانی سده سوم به‌فرمان شاپور یکم بنیان‌گذاری شده است. نیشابور از سال ۸۲۱ تا ۸۷۳ میلادی پایتخت امیرنشین طاهریان بود و سپس پایتخت نخستین سلطنت سلجوقیان به دست طغرل انتخاب شد.

سوغات نیشابور

حوزه علمی این شهر در دوره اسلامی از بزرگ‌ترین مراکز و میهن بسیاری از دانشمندان، شاعران و صوفیان به شمار می‌رفته و از بزرگ‌ترین مراکز تمدن و فرهنگ اسلامی به‌ویژه در دوره سلجوقیان می‌دانند.

سوغات نیشابور

هنوز هم بقایایی از نیشابور کهن باقی‌مانده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به کهن دژ اشاره کرد، کهن دژ شهری در جنوب شهر کنونی است. نخستین پژوهش‌های باستان‌شناسی در این منطقه از سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۴۷ به دست موزه متروپولیتین نیویورک آغاز شد و تاکنون ادامه داشته است. بر پایه پژوهش‌های به‌دست‌آمده این منطقه در هزاره سوم پیش از میلاد وابستگی‌های بازرگانی به دره سند و بین‌النهرین داشته است و ازاین‌رو پیشینه شهرنشینی در این منطقه به دوره ساسانی برمی‌گردد.

سوغات نیشابور

پس از بررسی تاریخ پرشکوه نیشابور، بهتر است به سراغ سوغاتی‌های این شهر برویم، در این مطلب به بررسی سوغاتی‌های مشهور نیشابور می‌پردازیم، با ما همراه باشید:

فیروزه

نام نیشابور به دلیل وجود معادن غنی با فیروزه قرین بوده و تراشیدن و شکل دادن به این سنگ قیمی یکی از قدیمی‌ترین حرفه‌ها در این منطقه است. در حال حاضر معادن فیروزه در شمال غرب نیشابور و دامنه‌های بینالود قرار دارند. فیروزه انواع گوناگونی دارد که ازجمله آن‌ها می‌توان به فیروزه عربی، شجری، شروام، عجمی (بهترین نوع فیروزه)، توخال و چاغوله اشاره کرد.

سوغات نیشابور

فیروزه بیشتر به‌عنوان نگین انگشتر و ترصیع در انگشتر، گردنبند و ظروف نقره استفاده می‌شود. فیروزه درواقع مشهورترین سوغات شهرستان نیشابور است که آوازه‌ای جهانی دارد.فیروزه‌ نیشابور كه‌ بهترین‌ نوع‌ و گران‌ترین‌ است به همین‌ علت، این‌ استان، به‌ خصوص‌ شهر مشهد، مركز تراش‌ و معاملات‌ عمده‌ فیروزه‌ در جهان‌ است؛ به‌ طوری‌ كه‌ مقدار زیادی‌ فیروزه‌ استخراجی‌ از معادن‌ دیگر كشورها را در مشهد تراش‌ می‌ دهند و از آن‌ جا به‌ دیگر بازارهای‌ جهانی‌ وارد كنند. فیروزه‌هایی‌ كه‌ در مشهد تراش‌ داده‌ می ‌شوند به‌ نام‌ فیروزه‌ خراسانی‌ مشهورند.

سوغات نیشابور

قلمدان و حدیث سلسله الذهب

به نقل از اقوال شفاهی و برخی مکتوبات مشهور که امام رضا (ع) در هجرت تاریخی خویش از مدینه به مرو در مسیر خود به نیشابور واردشده است و حدیث بلندمرتبه سلسله الذهب که چکیده تاریخ شیعه را در خود جای‌داده در جمع نیشابوریان بر زبان مبارک حضرت جاری گشته است.

سوغات نیشابور

اهالی نیشابور برای نگاشتن فرمایشات حضرت از قلم استفاده می‌کردند و این قلم‌ها در قلمدان‌های زیبایی نگه‌داشته می‌شده است. اگرچه امروز هنر قلمدان سازی مثل قبل در نیشابور رواج ندارد ولی این هنر درگذشته به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین هنرهای منطقه بوده است.

سوغات نیشابور

ریواس

ریواس در دامنه بینالود رشد می‌کند و به‌عنوان یکی از سوغاتی‌های خوراکی نیشابور شناخته می‌شود. بومیان با چیدن سنگ دور ساقه ریواس، آن را می‌پرورانند و این کار باعث بلند شدن ساقه ریواس می‌شود.

سوغات نیشابور

بازارهای سنتی نیشابور

نیشابور یکی از معدود شهرهای خراسان رضوی است که امروزه بازارهای سنتی زیادی دارد. این بازار سرپوشیده در دوره صفویه ساخته‌شده و در خیابان امام خمینی (ره) واقع‌شده است و دارای راسته‌بازار، سراها، چهارسوق، تیمچه و حمام‌های متعددی است. در بازار سرپوش حجره‌های مشاغل سنتی و بومی از قبیل فرش‌فروشی، رویگری، مسگری، رنگرزی، آهنگری، پارچه‌فروشی و بسیاری از حجره‌های دیگر وجود دارد.

از دیگر سوغاتی‌ها و صنایع‌دستی نیشابور می‌توان به قالی‌بافی، سفالگری و لعاب‌کاری اشاره کرد.

۲۱ام آذر ۱۳۹۶ جغرافی

معاون آموزش و پژوهش سازمان حفاظت از محیط زیست، به همراه تنی چند از مدیران سازمان حفاظت محیط زیست، از دستاوردها و محصولات پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی بازدید کرد.

به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، کاوه مدنی پس از بازدید که روز شنبه، ۱۸ آذر ۹۶ انجام شد، از بخش های مختلف تحقیقاتی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی اظهار کرد: پیشرفت های علمی پژوهشگاه در حوزه زیست فناوری کشاورزی قابل تحسین و غرور آفرین است.


معاون سازمان حفاظت محیط زیست گفت: وقتی تحقیقات در کشور به رغم امکانات محدود در سطح گسترده مطابق با استانداردهای روز دنیا جلو می رود، موجب خرسندی است. و اینکه چرا این پیشرفت ها را درک نکرده و اطلاع رسانی نکردیم و یا اطلاعات غلط منتقل شده، موجب تاثر است.


امیدوارم این فاصله بین دانش تخصصی و دانش عمومی و نیز فاصله بین علم و سیاست کاهش یابد تا پیشرفت کشور در بخش های مختلف علمی و تحقیقاتی، محقق شود. در این حالت مشخص خواهد شد، که چه کسانی خلاف مصالح ملی حرکت می کنند و چه کسانی در راستای منافع کشور کمک و حمایت می نمایند.


معاون آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط زیست خاطرنشان کرد: حاصل اقداماتی که امروز انجام می دهیم در درازمدت، قابل مشاهده است و ماه، پشت ابر نمی ماند و نتیجه این منافع و زحماتی که محققان ما طی سال های متحمل شده اند، مشخص خواهد شد.


مدنی همچنین ابراز امیدواری کرد که مسئولان بتوانند از ظرفیت های محققان خصوصا در حوزه بیوتکنولوژی کشاورزی در راستای حفظ تنوع زیستی، حفاظت از محیط زیست و پرداختن به سایر دغدغه های کشور به ویژه در زمینه تامین نیازهای غذایی، سلامت و امنیت آنها بهره مند شویم.


معاون آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به برخی واکنش های مغرضانه نسبت به پیشرفتهای حوزه بیوتکنولوزی کشاورزی و مهندسی ژنتیک در کشور تصریح کرد: امیدوارم محققان ما در این حوزه از عکس العمل های احساسی که ناشی از کمبود دانش در سطح عمومی است، دلسرد و دلگیر نشوند و همچنان پرتلاش، معتقد و مصمم در مسیر توسعه و پیشرفت کشور و در راستای منافع ملی گام بردارند و به استقلال کشور و تامین نیازهای غذایی روزافزون میهن کمک نمایند.


در ابتدای این بازدید، نیره اعظم خوش خلق سیما رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، حسینی سالکده معاون پژوهشی پژوهشگاه و روسای بخش های تحقیقاتی طی جلسه ای درباره اقدامات و دستاوردهای پژوهشگاه با معاون سازمان حفاظت از محیط زیست و هیات همراه، بحث و تبادل نظر کردند. در این جلسه رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی بر لزوم آگاهی و ارتقای آموزش در حوزه محصولات و دستاوردهای بیوتکنولوژی کشاورزی خصوصا پروژه ها و فناوری های موثر بر محیط زیست تاکید کرد.


همچنین حسینی سالکده، معاون پژوهشی پژوهشگاه در این بازدید که حدود چهار ساعت به طول انجامید، گزارش مبسوطی از دستاوردها، محصولات و فناوری های در حال تجاری و تجاری شده پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ارائه کرد.


سپس مهران شریعت پناهی رئیس بخش کشت و بافت سلول، بابک ناخدا رئیس بخش فیزیولوژی مولکولی، مریم هاشمی در بخش بیوتکنولوژی میکروبی، مطهره محسن پور دبیر کمیته انتقال ژن، محمدرضا غفاری رئیس بخش زیست شناسی سامانه ها و لیلا مامنی رئیس بخش نانوتکنولوژی کشاورزی به همراه برخی دیگر از اعضای هیات علمی، دستاوردها، محصولات و فناوری های حوزه های تحقیقاتی در هر بخش را برای معاون آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط زیست و هیات همراه تشریح کردند.


بازدید از گلخانه تراریخته از دیگر برنامه های بازدید مدنی از پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی بود.

« جینگسرا » این نوشته را از «
خبرگزاری مهر » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.