خرید لباس ورزشی اعتیادآورترین ماده جهان چیست؟

يك عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران اعلام كرد كه مت‌آمفتامین به اعتقاد بسیاری از درمانگران و پژوهشگران، اعتیادآورترین ماده جهان است.به گزارش ايلنا، “آذرخش مکری” در يك نشست علمی پژوهشی با عنوان “نگاهی به اصول روان‌درمانی برای درمان مصرف شیشه و امکان توسعه آن در ایران” گفت: « مبتلایان به اعتیاد مت‌آمفتامین، از وابستگی شدید روانی رنج می‌برند.»وي افزود:« از سال 2001 رشد مت‌آمفتامین در منطقه خاورمیانه به‌ویژه ایران به شدت افزایش یافت و هم‌اكنون نیز این ماده بعد از حشیش شایع ترین ماده غیرمجازی است که مورد سوء مصرف قرار می‌گیرد.»عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران افزود: « به اعتقاد بسیاری از درمان‌گران و پژوهش‌گران، مت‌آمفتامین اعتیادآورترین ماده جهان است و مبتلایان به آن، از وابستگی شدید روانی رنج می‌برند.»مكري ادامه داد: « در درمان اعتیاد باید توجه داشت که با قطع مصرف، اکثریت عوارض مصرف مواد، ظرف سه ماه برطرف می‌شود و بهبودی عوارض نیز اکثراً در کمتر از یک ماه فراگیر است؛ درواقع قطع مصرف مهمترین اقدام در برطرف شدن عوارض اعتیاد است.»وی در ادامه اعتیاد را یک بیماری خواند و گفت: « معتادان در اتصال عاطفی به دیگران دچار اشکال هستند، آنان برای رفع استرس به جای انسان‌های دیگر به خود یا اشیاء (در این مورد مواد مخدر) روی می‌آورند.»عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران تاکید کرد: « قطع مواد مخدر به‌عنوان عامل اتصال عاطفی و متصل شدن به انسان دیگر (درمانگر) اساس بسیاری از درمان‌ها است.»مکری با بیان اینکه رابطه درمانی نقش بسیار مهم و شاید مهم‌ترین نقش را در روان‌درمانی اعتیاد دارد؛ بیان داشت: « معتادان در تنظیم هیجانی و بیان عاطفی خود مشکل دارند، بنابراین باید این بیماران از وابستگی عاطفی به مواد، به اتصال سالم بین فردی روی بیاورند و درمانگر نیز باید به‌عنوان عاملی مهم در فرایند درمان عمل کند.»وی همچنین در ادامه مراحل درمان اعتیاد به مت آمفتامین را به ترتیب تنظیم رفتاری اولیه، پایدارسازی، التیام منش، شخصیت و نوسازی شخصی برشمرد.عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران بیان داشت: « حدود 2 هزار و 300 مرکز درمان اعتیاد به مواد مخدر (MMT) در کشور وجود دارد و در این مراکز به طور متوسط 2 تا 3 نفر روانشناس بالینی و عمومی، مددکار، مشاور مشغول به کارند.»مكري گفت:« آمفتامین معضل بزرگی است و راه حل دیگری برای آن متصور نیست و مسوولین عالی‌رتبه باید از گسترش درمان آن با هر روش و رویکردی حمایت کنند تا امکان رشد روان‌درمانی و درمان‌های غیر دارویی در کشور به‌وجود آید.»